HYPNOSE · INNERLIJK KIND · HET ONDERBEWUSTZIJN
Innerlijk kind helen:jij praat, maar een kind van zes beslist
Waarom je je mond houdt, je ja zegt en je grenzen niet vasthoudt, terwijl je precies begrijpt waar het vandaan komt.
Je zit in een vergadering.
Je hebt het idee. Je weet dat het klopt, je hebt het drie keer in je hoofd geoefend.
En dan is het jouw moment.
Je keel knijpt dicht. Je hart gaat sneller. Je hoort jezelf zeggen: "Nee, ik had niks."
Een kwartier later zegt iemand anders jouw idee. Er wordt op gereageerd. Je knikt mee.
Thuis op de bank weet je precies wat je had willen zeggen. Woord voor woord.
En je snapt er niets van, want je bent geen bang mens. Je runt een bedrijf of een afdeling, je regelt een gezin, je bent degene die anderen vertelt dat ze voor zichzelf moeten opkomen.
Alleen zodra het om jou gaat, gaat je mond dicht.
Dat is geen onzekerheid en geen gebrek aan karakter. Dat is een kind in jou dat ooit heeft ontdekt: als ik niets zeg, blijft het veilig.
Dat kind zit nog aan het stuur op het moment dat jij wilt spreken. En het vraagt niet eerst aan jou of je het goedvindt.
Je innerlijk kind helen begint dus niet bij nog een uitleg over je jeugd. Het begint bij de laag waar dat oude besluit is opgeslagen.
Gratis hypnose: om je stem te laten horen
25 minuten hypnose, gevolgd door vijf minuten geluid.
In deze hypnose ga je naar het kind dat besloot te zwijgen. Niet om er met je hoofd naar te kijken. Om erbij te zijn.
Zet je koptelefoon op. Ga zitten of liggen. Luister dit niet in de auto. Na de hypnose loopt er vijf minuten rustig geluid door, zodat je op je gemak terugkomt in het hier en nu. Je hoeft niets te doen als het stil wordt. Blijf gewoon liggen.
Hier luister je hem zonder reclame ertussendoor. Op YouTube zelf zet YouTube er advertenties doorheen, ook midden in een hypnose. Dat kan ik daar pas uitzetten als mijn kanaal genoeg luistertijd heeft. Wil je hem toch daar: bekijk de hypnose op YouTube. Komt er dan iets doorheen, blijf gewoon liggen. Je hoeft niets te doen, je lijf pakt de draad vanzelf weer op.
Lees eerst verder als je wilt weten wat er in die laag gebeurt. Of ga liggen en begin. Je hoofd hoeft het niet eerst te snappen.
Wat is je innerlijk kind precies?
Je innerlijk kind is het deel van jou waarin je vroege ervaringen, emoties en overtuigingen zijn opgeslagen. Niet als herinnering in je hoofd, maar als reactie in je lijf.
Het is de laag in je onderbewuste waar je als kind hebt geleerd wat nodig was om erbij te horen. Aanpassen. Zorgen. Presteren. Stil zijn. Lachen. Ja zeggen.
Je herkent het aan reacties die groter zijn dan de situatie.
Je partner vergeet iets kleins en je voelt je volledig onzichtbaar. Iemand zegt iets op een bepaalde toon en je bent acht jaar oud. Je wordt gevraagd wat je wilt eten en je zegt: maakt mij niet uit.
Dat kind is niet alleen wond. Het is ook de plek waar je plezier, nieuwsgierigheid en spontaniteit zitten. Het deel dat danst in de keuken en moet lachen om een hond die achter zijn eigen staart aan rent.
Allebei waar. Allebei nog steeds in jou.
Waar zit je innerlijk kind in je lichaam?
Vraag niet waar het zit in de tijd. Vraag waar het zit in jou, nu.
Bij mensen die nooit iets mochten zeggen zit het in de keel en de kaak. Een band om de hals. Kiezen die 's nachts op elkaar staan. Een adem die halverwege stopt, net voordat de woorden eruit komen.
Bij mensen die alles moesten dragen zit het in de schouders en de nek. Bij mensen die nooit veilig waren in de buik. Een knoop, een steen, een maag die samentrekt bij het geluid van een bepaalde stem.
Dat is geen beeldspraak. Dat is waar jij het voelt als je er even bij blijft.
Je lichaam liegt niet. Het laat zien wat jij te lang hebt gedragen.
Innerlijk kind, innerlijk kindwerk en innerlijk kind helen: wat is het verschil?
Je innerlijk kind
Het deel van jou waar je vroege ervaringen en besluiten liggen opgeslagen.
Innerlijk kindwerk
Alles wat je doet om dat deel te leren kennen. Schrijven, voelen, oefeningen, een brief, erover praten.
Innerlijk kind helen
Een laag dieper. Daar wordt de lading onder de ervaring aangeraakt, niet het verhaal eromheen.
Dat verschil is waar de meeste mensen vastlopen. Ze doen jaren innerlijk kindwerk, ze weten alles over hun jeugd, en hun keel knijpt nog steeds dicht in die vergadering.
Wat zijn de signalen van een gekwetst innerlijk kind?
Niet verdriet. Dat is wat mensen verwachten.
Je herkent het aan je strategie. Aan de manier waarop je automatisch doet wat vroeger werkte.
Check even eerlijk. Vink in je hoofd aan wat klopt.
- Je zegt automatisch ja, en pas in de auto naar huis voel je wat dat je gaat kosten
- Je hebt het idee, maar je zegt het niet, en iemand anders zegt het een kwartier later wel
- Je krijgt een knoop in je maag van iemands toon, niet van zijn woorden
- Je vraagt je af of je overdrijft, nog vóór je iets hebt gezegd
- Je bent moe op een manier waar slapen niet tegen helpt
- Je kunt niet ontspannen zolang iemand in huis niet blij is
- Je weet precies hoe je anderen helpt grenzen te stellen, en bij jezelf werkt het niet
- Je hebt er al over gepraat, met een psycholoog, een coach, een goede vriendin, en het zit er nog
Herken je er drie of meer? Dan raakt dit artikel iets wat je al langer voelt.
De zes strategieën die ik het meeste zie
Dit zijn geen karaktereigenschappen. Dit zijn oplossingen die een kind heeft gevonden, en die nog steeds draaien.
De pleaser
Jij zorgt dat iedereen blij is. Je voelt de stemming in een kamer binnen drie seconden en past je aan. Je zegt ja voordat je hebt gehoord wat de vraag is.
De perfectionist
Een acht is niet genoeg. Je werkt door tot het klopt, en als het klopt is het gewoon en kijk je naar het volgende. Stoppen voelt als falen.
De onzichtbare
Je houdt je klein. Je neemt geen ruimte in. Je hebt geen mening, of je hebt er wel een maar die blijft binnen.
De rebel
Jij zegt nee voordat iemand iets heeft gevraagd. Niet vanuit kracht, maar omdat meebewegen ooit gevaarlijk was.
De redder
Jij lost het op. Voor je moeder, je team, je vriendin, je kinderen. Je kunt niet ontspannen zolang iemand het moeilijk heeft.
De controlefreak
Jij plant alles. Chaos voelt als gevaar, dus jij zorgt dat er geen chaos is. Ook niet in de vakantie.
Signalen op drie niveaus
In je hoofd: piekeren, scannen, je afvragen of je te veel bent, achteraf hele gesprekken naspelen.
In je relaties: moeilijk nee zeggen, snel schuldgevoel, jezelf wegcijferen, bang zijn dat iemand boos wordt, of juist niemand echt binnenlaten.
In je lijf: een dichte keel, een kaak op spanning, een knoop in je buik, een nek die nooit los is, moeheid die niet overgaat, slecht slapen, overprikkeld raken door geluid.
Dat laatste rijtje is het belangrijkste. Want dat is de taal waarin je onderbewuste praat.
Altijd ja zeggen terwijl je nee wilt: waar dat begint
Dit is de variant die ik het meeste in mijn praktijk zie, en waar bijna nooit over geschreven wordt. Mensen die hun mening inslikken.
Je durft niets te zeggen in een groep. Je zegt ja en baalt in de auto. Je geeft je mening pas als iemand anders hem al heeft gegeven. Je zegt sorry als iemand tegen jou aanloopt.
Dat is geen slapheid. Het is een conclusie die ooit klopte: spreken kost me iets, dus ik spreek niet.
Een kind kan niet weglopen en kan niet terugvechten. De enige uitweg is zichzelf aanpassen. Dus leer je zwijgen, lachen, lief doen, meegaan.
En dat werkte. Het heeft je door je jeugd gebracht.
Alleen is dat kind niet gestopt met werken toen jij achttien werd. Het zit nog in je keel op het moment dat jij je mond wilt opendoen.
Hoe weet je of je innerlijk kind heling nodig heeft?
Er is eén test die altijd werkt. Niet in je hoofd, in je reactie.
Je reactie is groter dan de situatie waar hij over gaat.
Een mail met eén zin te veel en je hebt de hele dag buikpijn. Je partner vraagt wat er is en je bent meteen in de verdediging. Je leidinggevende zegt "kun je even komen" en je bent acht.
Daar zit een keten onder. Ik laat hem eén keer helemaal zien, want zodra je hem bij jezelf kunt volgen, verandert hoe je naar jezelf kijkt.
Trigger
Iets komt binnen via een van je vijf zintuigen. Een toon. Een blik. Een stilte aan tafel. Een geur op een kantoor die je ergens van kent.
Gevoel
Binnen een seconde is er een gevoel. Een bekend gevoel, dat niet over nu gaat. In de steek gelaten. Betrapt. Te veel. Niet belangrijk.
Overtuiging
Onder dat gevoel zit een conclusie die je als kind hebt getrokken. Ik mag niet te veel zijn. Ik moet nuttig zijn om erbij te horen. Wat ik vind, telt niet.
Gedrag
Je doet wat je altijd doet. Je zegt ja. Je lacht het weg. Je gaat harder werken. Je houdt je mond.
Schijnveiligheid
Het is even rustig. De spanning zakt. En precies daarom doe je het de volgende keer weer.
Dat laatste punt is de reden dat dit niet stopt met inzicht. Je gedrag wordt beloond met rust. Je zenuwstelsel registreert: dit werkte. Dus het slaat de route nog een keer op.
Vul die vijf stappen deze week eén keer in voor een moment waarop je schrok van je eigen reactie. Als je bij stap 3 een zin vindt die je al je hele leven kent, heb je je antwoord.
Hoe ontstaat een gekwetst innerlijk kind?
In je eerste jaren ben je volledig afhankelijk. Je kijkt, je voelt, en je leert razendsnel wat nodig is om erbij te horen.
Alles wat dan gebeurt, wordt opgeslagen als waarheid. Niet als mening. Als waarheid.
Twee voorbeelden die ik honderden keren heb gehoord, in allerlei varianten.
Je bent vier. Je zit al een uur stil in een vol restaurant. Je lijf tintelt. Je rent, je lacht, je voelt je vrij. Dan grijpt je moeder je arm en sist: zo doe je niet, iedereen kijkt naar ons. Je schrikt. Je schaamt je.
De les: mijn energie is te veel. Ik moet stil zijn om erbij te horen.
Je bent zes. Je tekening hangt aan de koelkast. Kijk dan. Je moeder kijkt, geeft een kus op je hoofd en zegt: mooi schat, mama heeft nu geen tijd. Ze draait zich om.
De les: wat ik maak is niet belangrijk genoeg. Ik moet harder mijn best doen.
Geen van die momenten is dramatisch. Dat is precies waarom mensen ze niet serieus nemen. En toch is daar iets vastgelegd.
De moeder der overtuigingen
Onder al die lessen ligt dezelfde zin: ik ben niet goed genoeg.
Dat is de zin waar vrijwel iedereen op uitkomt, hoe verschillend de verhalen ook zijn. De pleaser zegt hem met zorgen. De perfectionist zegt hem met werken. De onzichtbare zegt hem door er niet te zijn.
Zolang die zin in je onderbewuste als waarheid staat, zal al je gedrag hem bevestigen. Niet omdat je zwak bent. Omdat je onderbewuste doet wat het heeft geleerd, en pijn vermijdt.
Is innerlijk kind werk alleen voor mensen met een moeilijke jeugd?
Nee. En dit is waar de meeste mensen zichzelf wegwuiven.
Je hebt geen mishandeling nodig om iets te dragen. Een huis waarin je nooit wist welke stemming er was, is genoeg. Een huis waarin emoties niet welkom waren, is genoeg.
Het Trimbos-instituut beschrijft dat onveilige gehechtheidsrelaties samenhangen met een verhoogd risico op angst- en stemmingsklachten later, en dat een consistente, voorspelbare opvoedingsstijl bijdraagt aan veilige gehechtheid.
Onvoorspelbaarheid is dus genoeg. Ik werk met mensen die een doodgewone jeugd hadden en geen idee hebben waar hun patroon vandaan komt, en net zo goed met mensen die zware dingen hebben meegemaakt. Allebei welkom. Het verschil zit in het tempo waarin we werken, niet in de vraag of ik ermee werk.
En als jij degene was die thuis de boel bij elkaar hield, is er nog iets. Het Nederlands Jeugdinstituut noemt dat parentificatie: kinderen die te jong te veel verantwoordelijkheid kregen, hebben later een te groot verantwoordelijkheidsgevoel en moeite met grenzen stellen.
Dat is precies het gedrag waar jij nu op vastloopt. Alleen is het niet begonnen op je werk.
Vijf wonden die ik het meeste tegenkom
Niet gezien worden
Je rende met een verhaal naar binnen en er was geen ruimte. Nu dim je je licht, want te veel zijn is niet veilig.
Geen voorspelbaarheid
De ene dag was het gezellig, de andere dag ontplofte het om niets. Je leerde de stemming peilen. Nu scan je nog steeds, en je bent uitgeput.
Kritiek of hoge verwachtingen
Niets was ooit helemaal goed. Nu jaag je jezelf op tot je omvalt.
Geen ruimte voor emoties
Niet huilen. Doe niet zo dramatisch. Je hebt toch alles. Je slikte het in, en het zit nog in je nek, je onderrug, je buik.
Te grote verantwoordelijkheid
Jij zorgde voor je broertje, of je troostte je moeder. Nu voel je je verantwoordelijk voor het geluk van iedereen.
En nee, dit gaat niet over slechte ouders
Dit is geen rekening die je bij je moeder neerlegt.
Je ouders deden wat ze konden met wat ze zelf hadden meegekregen. Ze gaven door wat ze kenden: hun normen, hun angst, hun eigen onverwerkte stukken.
Hoe lang blijf je nog boos op je moeder? Dat is een vraag die ik stel. En het antwoord verandert niets aan wat er in jouw lijf ligt.
Je bent niet aan het beschuldigen. Je bent aan het kijken waar iets is begonnen, zodat het daar kan veranderen.
Waarom verandert inzicht je patroon niet?
Dit is de vraag waar bijna iedereen op vastloopt. Je snapt het allang. Je kunt je eigen jeugd uitleggen met de precisie van een therapeut.
En je keel knijpt nog steeds dicht.
Hoe je zenuwstelsel reageert voordat jij iets kiest
Het is je lichaam dat spreekt, en je lichaam wordt aangestuurd door je zenuwstelsel. Dat slaat aan zodra een van je vijf zintuigen iets registreert dat niet veilig is.
Je amygdala gaat aan en je onderbewuste gaat graven: wat moet ik doen om weer veilig te worden?
Het antwoord komt uit wat ooit werkte. Aanpassen. Vluchten. Lachen. Lief doen. Ja zeggen.
Dat gebeurt sneller dan jij kunt denken. Jij komt er pas achter als het al gebeurd is, als je al ja hebt gezegd.
Dat is geen slappe smoes. Onderzoekers van het Radboudumc legden 101 mensen in een MRI-scanner en zagen dat de hersenen onder stress overschakelen naar een snellere, geautomatiseerde manier van werken, met een sterkere verbinding tussen de amygdala en het striatum. Blokkeer je de betrokken cortisolreceptor, dan vindt die omschakeling niet plaats.
Onder spanning kiest je lijf niet bewust. Het pakt de route die het al kent.
Je echo brein houdt je binnen de lijntjes
Ik noem je bewuste, redenerende brein je echo brein. Dat is het deel dat kakelt. Het twijfelt, relativeert, legt uit, en komt met bezwaren.
Het houdt je in de comfortzone die het ooit als veilig heeft aangemerkt. En het vraagt niet eerst aan jou of je daar wel wilt blijven. Het doet gewoon wat het heeft geleerd.
Daarom kun je het bewust nooit winnen van je onderbewuste. Ertegen vechten kost tonnen energie en maakt je doodmoe.
Herzien kan wel. Maar niet daar.
Mijn unieke 3-lagen methode
Dit is waar mijn werk op staat. Niet omdat het mooi klinkt, maar omdat het verklaart waarom jij jezelf al jaren hetzelfde ziet doen terwijl je alles al begrijpt.
Bewustwording
Je ziet je patroon. Je herkent het terwijl het gebeurt. Hier komt praten, en hier blijven de meeste trajecten steken.
Inzicht
Je begrijpt waar het vandaan komt en waarom je het doet. Prettig voor je hoofd. Je lijf doet ondertussen nog precies hetzelfde.
Het onderbewuste
Hier wordt je patroon aangestuurd. Hier liggen de besluiten die een kind ooit nam, in je celgeheugen, je lichaamsgeheugen en je zenuwstelsel. Hier begint echte verandering.
Gevoel is de taal van je ziel. Je onderbewuste beslist op basis van wat je echo brein doorgeeft welk gevoel erbij hoort, en die gevoelens komen uit informatie die ergens is opgeslagen: in je celgeheugen, in je lichaamsgeheugen, in je DNA.
Dat betekent iets praktisch. Je kunt een patroon niet wegdenken, want het is niet opgeslagen als gedachte. Het is opgeslagen als ervaring, in materiaal.
Daarom werk ik via het lijf. Adem, keel, buik, spanning. Dat is de ingang, niet het verhaal.
Je mist niet nog meer inzicht. Je mist toegang tot de laag waar jouw patroon wordt aangestuurd.
Waar komt het vandaan? De drie lagen van de oorsprong
Als jouw mond dichtgaat op het moment dat je iets wilt zeggen, is dat op een van drie plekken begonnen.
Laag 1: dit leven
De meest voorkomende. Een moment, of een reeks momenten, waarin spreken iets kostte.
Je zei wat je vond en werd uitgelachen. Je gaf je mening en er werd niet meer tegen je gepraat. Je vroeg aandacht en kreeg een zucht.
Soms is het eén scène. Vaker is het een sfeer van jaren, waarin niemand iets deed wat je kunt aanwijzen.
Laag 2: je familielijn
Als je in dit leven niets vindt dat groot genoeg is om te verklaren wat jij voelt, kijk ik verder terug.
Drie generaties vrouwen die leerden dat zwijgen veilig was. Een oma die nooit iets voor zichzelf vroeg. Een moeder die alles wegwerkte met een grapje. En dan jij, met een keel die dichtgaat en geen idee waarom.
Dit is geen zweverig idee. Het ARQ Nationaal Psychotrauma Centrum beschrijft bij naoorlogse generaties precies dit mechanisme: kinderen voelen zich sterk verbonden met een ouder die veel heeft meegemaakt en proberen die te ontzien. Dat leidt tot extreme gevoelens van loyaliteit en verantwoordelijkheid, en die kinderen leren hun eigen gevoelens en behoeften te onderdrukken, met schuld en schaamte eromheen.
Lees die laatste zin nog eens. Dat is letterlijk het kind dat leerde zwijgen.
Rachel Yehuda en haar team vonden bij Holocaustoverlevenden lagere cortisolniveaus dan bij leeftijdsgenoten, en bij een deel van hun nakomelingen ook. Zij vermoeden een aanpassing die al in de zwangerschap ontstaat. Yehuda is daar zelf voorzichtig over: we staan aan het begin van het begrijpen hiervan. Die nuance hoort erbij.
Belangrijk is wat erna komt. Wat is doorgegeven, ligt niet vast. De Hersenstichting zegt het nuchter: langdurige stress beschadigt je hersenen niet, maar de manier waarop je hersenen op stress reageren kan veranderen.
Dus kan die ook terugveranderen.
Laag 3: iets dat ouder is dan jij
Soms kom je in regressie ergens uit dat niet bij dit leven hoort en niet bij je familie. Een leven waarin spreken je iets kostte dat veel groter was dan ongemak.
Ik ga daar nuchter in. Het hoeft niet te kloppen in je hoofd. Je hoeft er niets van te geloven om er iets aan te hebben.
Wat telt is wat je lijf ermee doet. Of de spanning in je keel zakt. Of je adem weer doorloopt. Of je de week erna in die vergadering je mond opendoet.
Je draagt ook kracht
Via precies dezelfde lijn is er meer doorgegeven dan pijn. Doorzettingsvermogen. Aanpassingsvermogen. Het vermogen om rustig te blijven in een crisis terwijl anderen in paniek raken.
Veerkracht heeft ook een stamboom. Wat ooit overleving was, is in een andere context kracht.
Je hoeft niet alles kwijt. Je legt af wat nu te zwaar is.
Hoe kan ik zelf mijn innerlijk kind helen?
Dit kun je vandaag zelf doen. Het brengt beweging en het kost je niets.
Pauzeer bij een trigger
Zodra je merkt dat je reactie groter is dan de situatie: stop. Adem. Vraag jezelf: is dit van nu, of is dit oud? Alleen die vraag haalt je half uit de automatische piloot.
Zoek de zin eronder
Loop de vijf stappen na uit het stuk hierboven, tot je bij de overtuiging komt. Schrijf die zin letterlijk op. Niet mooier maken.
Schrijf eén brief
Aan het kind dat je was, op de leeftijd waarop je leerde je mond te houden. Niet mooi schrijven. Eén regel is genoeg: ik zie wat je deed om het veilig te houden.
Spreek 's ochtends iets met jezelf af
Voordat je werkdag begint, eén afspraak. Hardop, voor de spiegel of in de auto. "Ik ga me vandaag uitspreken in de vergadering." "Ik ga mijn collega zeggen dat ik het niet doe." "Ik neem vandaag drie keer vijf minuten rust." "Ik ga vanavond niet op mijn telefoon." Eén per dag. Meer hoeft niet.
Zeg hardop wat je wilt, tegen iemand anders
Klein en concreet. "Ik wil Thaise curry." "Ik wil vanavond vroeg slapen." "Ik wil dat je me laat uitpraten." "Ik wil zaterdagochtend voor mezelf." "Ik wil deze klus maandag oppakken." Je zenuwstelsel leert door ervaring: elke keer dat je iets wilt en de wereld gewoon doordraait, schrijft het dat bij.
Blijf bij het gevoel
Drie tellen langer dan comfortabel is. Daar zit het verschil tussen weten en voelen. En voelen is de enige weg naar de laag eronder.
Wat je zelf niet kunt doen
Ik ben hier eerlijk over, want dat scheelt je tijd.
Je kunt zelf niet bij de laag komen waar je patroon wordt aangestuurd. Dat is geen onwil en geen gebrek aan discipline. Je echo brein is er precies op gebouwd om je binnen de comfortzone te houden die het veilig heeft gemaakt.
Op het moment dat je in de buurt komt van wat pijn deed, gaat het kakelen. Het relativeert. Het zegt: dit is toch niet zo erg, anderen hebben het veel moeilijker gehad. Het leidt je weg.
Daar heb je iemand voor nodig die je niet laat ontsnappen. En je hebt toegang nodig tot de laag eronder.
Hoe werkt innerlijk kind hypnose?
Met praten blijf je voor een gesloten deur staan. Die deur is je onderbewuste. Achter die deur ligt de oorsprong. Hypnose is de pincode die de deur opent.
Hypnose neemt je niet over. Hypnose geeft je de controle terug.
Je blijft er de hele tijd bij. Je hoort alles, je kunt praten en je kunt stoppen. Wat verandert, is waar je aandacht zit: niet meer in het kakelende deel van je brein, maar in de laag eronder.
Daar wordt zichtbaar wat een kind van zes heeft besloten. En daar kan het worden herzien.
Wat gebeurt er in een sessie, stap voor stap
Dit is hoe ik werk. Geen vaag verhaal over ontspannen op een strand.
Eerst drie keer ja
Wil je het weten, wil je het voelen, wil je het veranderen. Komt daar geen ja op, dan zal er niks voor je veranderen. Zonder die ja kan ik helaas niks voor je betekenen. Jij doet het werk, ik begeleid.
We beginnen bij het waarom
Niet bij je gedrag en niet bij je klacht. Die terugkerende of aanhoudende pijn is de uiting van wat zich in je onderbewuste afspeelt. Dus vraag ik: waarom doe je dit? Wat levert het je op? Wat is jouw strategie, en waar beschermt die je tegen? Het gaat altijd om de waarom.
Lichaam vóór verhaal
Ik kijk naar je schouders, je adem, je blik, je keel. Jouw spanning bepaalt het tempo, niet mijn protocol.
De klacht is de ingang
We beginnen bij wat je nu voelt. Die knoop, die dichte keel. Daar vandaan gaat het terug, niet via je geheugen, maar via het gevoel.
Fragment voor fragment
Kort naar binnen, dan weer terug naar veiligheid. Daarna opnieuw. Nooit alles in eén keer, nooit langer dan je lijf aankan.
Niets invullen
Ik leg jou geen woorden in de mond en ik suggereer geen herinneringen. Wat er komt, komt van jou.
Dan het werk zelf
Ontladen wat vastzit. Teruggeven wat niet van jou is. Loskoppelen wat aan elkaar is gaan zitten. En je zenuwstelsel laten merken dat nu geen toen is.
Moet ik mijn jeugd helemaal opnieuw beleven?
Nee. Je gaat niet alles overdoen en je hoeft niet door elk oud verhaal heen.
We gaan naar het moment waar iets is vastgelegd, en daar blijf je kort. Kort naar binnen, dan weer terug naar veiligheid. Jouw lijf bepaalt het tempo. Altijd.
Hoeveel sessies heb ik nodig?
Dat verschilt per mens en per thema. Ik werk niet met lange trajecten, want zo werkt je brein niet.
Eén sessie kan al genoeg zijn. Dat hangt echt af van je hulpvraag.
Wat je sowieso van mij kunt verwachten: ik doe nooit meer sessies dan nodig. Mijn tijd is kostbaar en die besteed ik nuttig. Ik doe niet aan onzin sessies.
Na eén, twee of drie sessies ervaar je verschil in je gedrag. Prima, niks meer aan doen.
Ik zeg altijd, lachend: ik ben blij als ik weer van je af ben. Het is namelijk jouw leven.
Uit de praktijk
Een vrouw van 44, ondernemer. Ze kwam omdat ze zichzelf niet kon presenteren. Ze had jaren therapie gehad. Ze kon haar jeugd uitleggen, inclusief de rol van haar vader, inclusief haar overtuiging dat ze niet goed genoeg was.
En toch: in gesprekken met opdrachtgevers stokte haar stem.
In hypnose kwam ze niet in haar jeugd uit, maar bij een moment dat ze was vergeten. Ze was vijf. Ze zat op een stoel bij de dokter en wilde zeggen dat het pijn deed. Ze werd overstemd door drie volwassenen die boven haar hoofd over haar praatten.
Niet dramatisch. Wel het moment waarop haar lijf opsloeg: mijn woorden gaan nergens naartoe.
Twee sessies later zei ze in een onderhandeling voor het eerst haar tarief, zonder er direct een korting achteraan te plakken. Niet omdat ze moedig was geworden. Omdat haar keel niet meer dichtsloeg.
Een man van 51, leidinggevende. Hij was de aardigste baas van het bedrijf en lag er 's nachts wakker van. Hij nam werk over van zijn team, elke week, en werd dan boos op zichzelf.
Bij hem kwam geen jeugdscène naar boven, maar een gevoel dat hij kende sinds hij zich kon herinneren: ik mag er zijn zolang ik nuttig ben. Zijn vader was weg. Hij was de oudste.
Hij heeft in die sessie teruggegeven wat nooit van hem was geweest. Twee weken later zei hij voor het eerst tegen een medewerker: dit is jouw taak, dit doe ik niet voor je.
Wat er concreet verandert
Geen vage beloftes. Dit is wat mensen me vertellen:
- Je zegt niet meer automatisch ja. Je hoort de vraag en je neemt twee seconden.
- Je keel blijft open als je iets moet zeggen in een groep.
- Je kaak staat 's nachts niet meer op elkaar.
- Je speelt geen hele gesprekken meer na in bed.
- Je zegt iets voordat je het hebt afgewogen.
- Je bent minder moe, omdat het scannen stopt.
Daar begint jouw vrijheid.
Wat innerlijk kindwerk niet is
Geen zweverigheid
Je gaat niet knuffelen met een denkbeeldig kind. Je werkt met wat er in je lijf ligt, met je adem, je keel en je buik als ingang.
Geen eindeloos praten
Praten brengt je bij bewustwording. Daarna moet je ergens naartoe.
Geen schuld bij je ouders
Je legt neer wat niet van jou is. Dat is iets anders dan een rekening sturen.
Geen truc en geen slaap
Je verliest de controle niet, je krijgt hem terug. Je zegt of doet niets wat je niet wilt.
Ik draai er niet omheen
Ik spiegel, ik confronteer en ik gooi je in het diepe. Je klets mij niet onder de tafel, daar is je echo brein te goed in. Daarna ga je zwemmen en kom je zelf weer boven. Ik begeleid je, en het werk doe jij.
Is innerlijk kind therapie wetenschappelijk onderbouwd?
Innerlijk kindwerk is geen afgebakende, los onderzochte therapievorm. Dat zeg ik liever eerlijk dan dat ik met een onderzoek zwaai dat er niet is.
De bouwstenen eronder zijn wel onderzocht: gehechtheid en de rol van vroege ervaringen, de werking van het stress-responssysteem, en de effecten van hypnose bij onder andere pijn en angst.
Ik doe geen genezingsbeloftes en geen medische claims. Wat ik je kan vertellen is wat ik in zestien jaar en bij meer dan duizend mensen zie veranderen in gedrag.
Wat is het verschil met schematherapie?
Schematherapie werkt met patronen uit je jeugd en doet dat cognitief en gedragsmatig, met gesprekken, oefeningen en huiswerk. Het is geprotocolleerd en wordt binnen de reguliere zorg gegeven.
Mijn werk gaat via het onderbewuste. Niet praten over het patroon, maar naar de laag waar het is opgeslagen.
Het een is niet beter dan het ander. Mensen komen bij mij nadat ze het cognitief allemaal al hadden begrepen.
Wanneer dit niet het eerste is wat je nodig hebt
Niet iedereen moet nu bij mij zijn.
Zit je in een acute crisis, of heb je een psychose in je geschiedenis? Daar kan ik mee werken, maar in samenspraak met je behandelend specialist. Naast die zorg, nooit in plaats daarvan. Dat spreken we vooraf samen af.
Ben je zo moe dat je niets meer kunt voelen? Kijk dan waar die moeheid vandaan komt. Van overcompenseren. Van elke dag gedrag vertonen dat je eigenlijk niet wilt, terwijl je onderbewuste het vrolijk blijft doen.
Dat houdt aan tot je het innerlijke werk doet. Van rust knap je even op, en de volgende ochtend drukt je onderbewuste weer op dezelfde knop.
En wil je niet veranderen, maar wil je gehoord worden in hoe erg het is, dan ga je dit vervelend vinden. Dan moet je niet bij mij zijn.
Wil je leren werken met het onderbewuste in plaats van alleen aan jezelf werken, kijk dan bij de workshop innerlijk kind of bij de opleidingen.
Over de hypnose: om je stem te laten horen
Wat gebeurt er in deze 25 minuten?
Ik neem je in trance, naar de laag waar dat oude besluit is opgeslagen. Daar mag je horen wat er toen gezegd had moeten worden.
Je hoeft niets te weten. Je hoeft niets te presteren. Je hoeft niet te begrijpen wat er gebeurt.
Hoe bereid je je voor?
Zoek een half uur waarin niemand je nodig heeft. Telefoon op stil. Koptelefoon op. Ga liggen of zitten met je rug gesteund.
Leg een deken klaar, want je lichaam koelt af als het echt ontspant.
Niet in de auto. Niet terwijl je iets anders doet.
Wat kun je voelen tijdens en na de hypnose?
Tijdens: tranen die je niet zag komen, een kriebel in je keel, warmte, trillen, of bijna niets. Alles mag. Dat je niets voelt betekent niet dat er niets gebeurt.
Na: moeheid, of rust in je hoofd. Veel mensen slapen die nacht diep. Anderen merken twee dagen later iets in hun gedrag voordat ze het in hun gevoel merken: ze zeggen ergens nee en staan er zelf van te kijken.
Drink water. Ga wandelen. Laat het zakken.
Veelgestelde vragen over het innerlijk kind
Wat is je innerlijk kind precies?
Je innerlijk kind is het deel van jou waarin vroege ervaringen, emoties en overlevingsstrategieën zijn opgeslagen. Het leeft niet in het verleden, het leeft in je lijf en in je onderbewuste. Je merkt het aan reacties die groter zijn dan de situatie waar ze over gaan.
Wat zijn signalen van een gekwetst innerlijk kind?
Automatisch ja zeggen, moeilijk grenzen stellen, snel schuldgevoel, de behoefte om je klein te houden, en lichamelijke signalen zoals een dichte keel, een gespannen kaak of een knoop in je buik. De test: is je reactie groter dan de situatie? Dan praat er iets ouds mee.
Hoe maak je contact met je innerlijk kind?
Begin in je lijf, niet in je hoofd. Pauzeer op het moment dat je een grote reactie voelt en vraag: is dit van nu of is dit oud? Schrijf daarna een brief aan het kind dat je was op de leeftijd waarop je iets besloot. Wil je verder dan contact, naar de laag waar het wordt aangestuurd, dan heb je toegang nodig tot je onderbewuste. Dat is wat hypnose doet.
Kun je innerlijk kindwerk zelf doen?
Je komt een heel eind met schrijven, pauzeren bij triggers en voelen. Wat je zelf niet doet, is bij de laag komen waar het patroon wordt aangestuurd, want je bewuste brein houdt je precies binnen de comfortzone die het veilig vindt. Daar is hypnose voor.
Werkt hypnose bij innerlijk kindwerk?
Hypnose geeft toegang tot het onderbewuste, de laag waar je oude besluiten liggen. Daardoor werk je niet op het gedrag maar op de plek waar het gedrag vandaan komt. Ik garandeer geen resultaat en doe geen medische claims. Wat ik zie in zestien jaar praktijk: mensen die jarenlang inzicht hadden en niets veranderden, veranderen hier hun gedrag.
Hoe oud is mijn innerlijk kind?
Dat bepaal jij niet met je hoofd. In hypnose komt een leeftijd naar boven die je niet had verwacht, en dat is de leeftijd waarop je iets hebt besloten. Het kunnen er ook meerdere zijn.
Kan ik in hypnose dingen zeggen die ik niet wil zeggen?
Nee. Je bent de hele tijd bij bewustzijn. Je hoort alles, je kunt praten en je kunt elk moment stoppen. Hypnose neemt je niet over, hypnose geeft je de controle terug.
Wat is het verschil tussen innerlijk kindwerk en reïncarnatietherapie?
Bij innerlijk kindwerk kijk je naar wat in dit leven is vastgelegd, meestal in je eerste jaren. Bij reïncarnatietherapie kijk je verder terug, voorbij dit leven en voorbij je familielijn. Het begint bij het kind, en dat wijst de weg naar iets ouders.
Is hypnose veilig?
Hypnose is een staat van trance waarin je de hele tijd bij bewustzijn bent. Heb je ernstige psychische klachten, een psychose in je geschiedenis of zit je midden in een crisis, doe dit dan in overleg met je behandelaar. Hypnose is geen vervanging voor medische of psychologische zorg.
Ik voel niks tijdens hypnose, doe ik het verkeerd?
Nee. De helft van de mensen denkt halverwege dat het niet werkt. Je onderbewuste doet zijn werk ook als je hoofd blijft meekijken. Beoordeel het niet op wat je voelt tijdens de hypnose, maar op wat je de dagen erna anders doet.
Je mist geen inzicht meer
Je weet wat er gebeurd is. Je kunt het uitleggen. Je hebt erover gepraat met mensen die goed naar je luisterden.
En toch gaat je mond dicht op het moment dat het erom gaat.
Dat is geen falen. Dat is een kind in jou dat nog steeds denkt dat zwijgen het veiligste is wat je kunt doen.
Dat kind heeft geen uitleg meer nodig. Het heeft nodig dat iemand erbij komt, op de plek waar dat besluit is genomen.
Daar wordt het stil in je hoofd. Daar gaat je keel open. Daar houdt het op.
Daar neem je de regie terug over je eigen leven.
Begin hier. Luister de hypnose bovenaan dit artikel deze week, op een moment dat niemand je nodig heeft. Wil je weten waar jouw patroon vandaan komt, doe dan de gratis oorsprongscan. Wil je het live meemaken, meld je dan aan voor het gratis webinar.
Bronnen en verdere verdieping
- Trimbos-instituut. Risico- en beschermende factoren voor de mentale gezondheid van jeugd.
- Nederlands Jeugdinstituut. Gevolgen van kindermishandeling, over parentificatie en het stress-responssysteem.
- Radboudumc. Hersenen op automatische piloot bij stress.
- Hersenstichting. Stress en ontspanning.
- ARQ Nationaal Psychotrauma Centrum. Naoorlogse generaties.
- Yehuda en collega's, over cortisol bij Holocaustoverlevenden en hun nakomelingen, in Scientific American.
- NCCIH: Hypnosis.
- Bessel van der Kolk, Het lichaam herinnert.
Hypnose is geen vervanging voor noodzakelijke medische of psychologische zorg. Bij ernstige, aanhoudende of onverklaarde klachten is passende professionele zorg belangrijk.